Mezo (Jacek Mejer) – Ulica 28 Czerwca 1956 r.

212-jacek-mezo-mejer-ulica-28-czerwca-1956ur. 1984

Ten chory system nie zdał egzaminu
Trzeba poczuć wolność choć na kilka minut
To dławione życie, które nie rozkwita
Słychać tylko serca bicie tych których to dotyka
Tysiące osób zebranych solidarnie
Prośby kontra rząd co wystawia armię
Chodźmy mamy prawo mieć swoje zdanie
Wielu z tych co poszło nigdy nie powstanie
Czarny czwartek – czerwiec – miasto Poznań
W pięćdziesiątym szóstym pisała się historia

Czerwiec

Piosenka Czerwiec skomponowana została przez poznańskich hiphopowców, Mezo i Owala, specjalnie na koncert zatytułowany Szacunek dla Poznańskiego Czerwca, który odbył się 29 czerwca 2007 r. na terenie Zakładów im. Hipolita Cegielskiego. Wzięli w nim udział także artyści z Czech (Indy & Witch), Niemiec (Pyranja) i Węgrzy (Irie Mafia & DJ Suchaid). Imprezę zorganizowało Stowarzyszenie Kulturalny Poznań w ramach obchodów 50 rocznicy Powstania Poznańskiego Czerwca: „Naszym zdaniem – stwierdził główny organizator koncertu, Piotr Walczuk – taka forma edukacji pozwoli na dotarcie ważnych historycznych treści do młodych odbiorców przez ich własny język i estetykę, w której poruszają się na co dzień. Wbrew pozorom przekaz hiphopowej muzyki ma dużo wspólnego z ideałami Poznańskiego Czerwca ’56. Ideały te – bunt, niezadowolenie z istniejącej sytuacji społecznej i politycznej – wyrażane są w warstwie muzycznej i tekstowej”.
Do wykonania głównego programu koncertu wybrano Mezo i Owala. W wywiadzie dla „Gazety Wyborczej” artyści przyznali, że pisząc o Poznańskim Czerwcu, chcieli uniknąć patosu. Szukali czegoś uniwersalnego i ponadczasowego: „Pamiętamy przesłanie antytotalitarne Jana Nowaka-Jeziorańskiego o tym, że żadna władza nie jest w stanie wygrać ze społeczeństwem, jeśli działa wbrew niemu i tylko przymusem i siłą chce je sobie podporządkować. Czerwiec ’56 to był wielki pokaz odwagi i bohaterstwa
ówczesnych poznaniaków”.
Mezo (Jacek Mejer) z zespołem Lajner wydał dwa nielegale: Mezo (2000) i Słowem (2001). W maju 2003 r. ukazała się jego pierwsza wydana w większym nakładzie płyta, Mezokracja. Krążek nominowano do Fryderyka w kategorii Album Roku Hip-Hop. Na początku 2005 r. do sklepów trafił drugi album Mezo, Wyjście z bloków. Na reedycji albumu znalazł się m.in. utwór Ważne, który stał się wielkim przebojem i zdobył Srebrną Premierę opolskiego festiwalu. W październiku 2006 r. pojawił się kolejny album rapera, Eudaimonia. „Teksty Mezo skoncentrowane są na przekazie. Pisze zarówno motywacyjne i zaangażowane społecznie utwory, jak i refleksyjne i rozrywkowe numery” – to słowa z oficjalnej strony Mezo.

Katarzyna Wigurska

no images were found

Ulica 28 Czerwca 1956 r.

Nazwa ulicy upamiętnia strajk generalny i masową demonstrację uliczną określaną mianem Poznańskiego Czerwca. Rozpoczęli ją 28 czerwca 1956 r. robotnicy Zakładów im. H. Cegielskiego (wtedy Zakłady im. Józefa Stalina) po wycofaniu się władz z przyjętych wcześniej porozumień. Strajk przekształcił się w walki zbrojne. Do pacyfikacji miasta skierowano ponad 10 tysięcy żołnierzy dysponujących m.in. 420 czołgami, działami pancernymi i transporterami. Zginęło ponad 70 osób, kilkaset zostało rannych, prawie 700 aresztowano.
Od kilku lat na określenie wydarzeń, które miały wtedy miejsce, używa się określenia Powstanie Poznańskie, co lepiej koresponduje z ich faktycznym znaczeniem. Gdy spojrzeć zaś na to z szerszej perspektywy, to zestawić je można z Powstaniem Wielkopolskim. Pierwsze z 1919 r. było końcem zaboru pruskiego w Wielkopolsce, drugie zamknęło okres stalinowski w Polsce i było pierwszym sygnałem załamywania się systemu komunistycznego w Europie Wschodniej.
Ulica 28 Czerwca 1956 r. to jednak nie tylko zabudowania związane ze zlokalizowanymi przy niej zakładami przemysłowymi. Na odcinku od Rynku Wildeckiego do ul. Hetmańskiej znajduje się wiele pięknych, secesyjnych kamienic, zbudowanych na początku XX w. Najbardziej zdumiewający jest jednak zbudowany z niezwykłym rozmachem przez Polki z francuskiego zgromadzenia zakonnego Dames au Sacré-Coeur de Dieu budynek szkoły dla dziewcząt. Jego budowa zakończyła się w 1873 r., a w 1876 r. doszło do kasaty zakonu przez władze pruskie. Zabudowania wykupił hrabia Tadeusz Rautenberg Garczyński na potrzeby zakładu dobroczynnego, przekształconego później w Szpital Ortopedyczny, którego patronem jest obecnie jego wieloletni dyrektor, ortopeda o światowej sławie – profesor Wiktor Dega.
Gdy w 1900 r. Wilda stała się dzielnicą Poznania, główna droga łącząca ją z Dębcem nazwana została ul. Następcy Tronu (Kronprinzenstrasse). Po I wojnie światowej następcę zdetronizowano, a jego ulica „przyłączona” została do Górnej Wildy. W okresie Polski Ludowej obecne ul. 28 Czerwca 1956 r., Górna Wilda i Półwiejska stanowiły jedną arterię – ul. Feliksa Dzierżyńskiego.

Paweł Cieliczko

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *